Leer omgaan met stress

Anselm Grün schrijft zijn boek ‘Stress en burn-out voorkomen’ dat voor iemand met een burn-out alles stresserend is. Maar stress is niet hetzelfde als een burn-out, teveel stress kan wel beslist een burn-out veroorzaken. Spanning en druk zijn in in eerste instantie niets ongewoons. Maar in onze moderne maatschappij met haar jachtigheid, haar voortdurende veranderingen en veelsoortige eisen horen ze in een andere mate dan in vroegere generaties bij ons leven. Wanneer wij het hebben over ‘stress’, dan is niet direct duidelijk wat we precies bedoelen. We worden constant onder druk gezet om nog steller en nog harder te werken. Dikwijls vermengt de druk die andere mensen op ons uitoefenen zich met onze eigen innerlijke neiging, om onszelf bij alles wat we doen onder druk te zetten. Stress wordt echter niet in de eerste plaats veroorzaakt door de hoeveelheid werk, maar door de eisen die het leven aan ons stelt: soms zijn er belastende situaties zoals chronische ziekte, moeheid, een psychische belasting of de belasting door conflicten, door problemen met onze kinderen, door een huwelijkscrisis of scheiding. De dood van mensen die ons dierbaar zijn vormt ook een dergelijke belasting. Wij allemaal kennen stress. Veel mensen klagen over stress. Het heeft echter geen nut er alleen maar over te klagen.

De eerste stap om te reageren op stress is;

Waakzaam zijn en vragen naar de oorzaken.

  • Gaat het werkelijk om de hoeveelheid werk? Dat moet je die proberen te verminderen.
  • Zijn er belastingen van buitenaf? Het verlies van iemand die jou dierbaar was? Conflicten in je gezin of in je relatie of op het werk? Je kunt die belastingen niet simpelweg uit de wereld helpen. Ze zijn er. Je moet ze onder ogen zien. Maar het hangt af van jou af hoe je erop reageert. Je kunt de stress verminderen door er anders op te reageren.

Anselm Grün geeft ons een voorbeeld

Een vrouw vertelde hem:’ Ik vind mijn werk zo zwaar dat ik er niet meer genoeg energie heb om thuis voor mijn gezin te zorgen. Ik loop constant met een slecht geweten rond dat ik niet genoeg tijd en vooral niet genoeg psychische kracht heb om me helemaal op mijn kinderen en op mijn man te richten. Ik word steeds prikkelbaard.’ Ze vroeg ‘Hoe kan ik omgaan met deze situatie en met dit belastende gevoel? Wat kan ik doen om niet het risico te lopen een burn-out te krijgen?’ Grün heeft haar aangeraden om in de eerste plaats goed op te letten en nauwkeurig te analyseren wat haar zoveel inspanning kost? Is het de hoeveelheid werk? Zijn het de onduidelijke verhoudingen op het werk? Zijn het de vele beslissingen die ze moest nemen? Is het de druk die van het bedrijf uitgaat? Als de precieze oorzaak is onderkend, dan kun je erover nadenken hoe je anders kunt reageren op deze druk, de onduidelijkheid, de verwachtingen van onderen, zonder jezelf opnieuw onder druk te zetten. Grün adviseert mensen die over stress klagen dat ze moeten kijken in welk opzicht ze grenzen moeten stellen en op welk punt ze zichzelf moeten beschermen. Het advies wat deze vrouw kreeg was:’ Wanneer je thuiskomt, sluit dan bewust de deur van je werk. Beschouw je liefde en je aandacht voor je kinderen niet als werk. Wees liever blij dat je een gezin hebt, dat je kinderen andere facetten in je leven brengen. Je hoeft niet rond te lopen met een slecht geweten. Je hoeft helemaal niet zoveel te doen voor je kinderen en voor je man. Je hoeft er simpelweg te zijn. Vertrouw erop dat je zoals je bent, – zonder dat je veel doet – een zegen bent voor je gezin. Je geeft wat je kunt geven. Wanneer je je geïrriteerd voelt, dan moet je beter voor jezelf zorgen. Omarm jezelf. Neem het lichtgeraakte en gekwetste innerlijke kind in je armen en ga er liefdevol mee om. Sta jezelf toe te zijn zoals je bent. 

 

Persoonlijk

Zelf ervaar ik ook de stress van alledag. Ik merk dat ik mij, als hooggevoelig persoon, snel overprikkeld ben en gevoelig ben voor stress. Laatst nog stond ik bij een kassa en voelde mij innerlijk gestresst, terwijl er helemaal geen rij achter mij stond. Ik voelde de druk van alle dingen die ik die dag nog wilde doen. Ik werd weer even met mijn neus op de feiten gedrukt door een jongeman achter de kassa terwijl ik mij verontschuldigde omdat ik mijn pinpas niet snel genoeg kon vinden. Hij sprak op rustige toon: ‘Ach…als u geen haast heb, heb ik dat ook niet!” Ik heb hem hartelijk bedank voor deze opmerking.  Bij stress is het goed mezelf  af te vragen: ’Kan ik iets in mijn houding veranderen? En; ’Hoe zou ik anders kunnen reageren?’ Zo helpen deze twee vragen mij om meer te leven vanuit rust.

 

Tags: No tags

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *