Te gast in het klooster

Abdij Koningshoeven

Op uitnodiging van de organisatie KloosterBoerderijFestival gaf ik een interactieve workshop Leven vanuit rust en ritme in het klooster Koningshoeven. Na deze workshop ben ik als gast gebleven. Een mooie ervaring waar ik in dit blog over schrijf.

Ik verbleef om precies te zijn, in Abdij de Koningshoeven in Berkel en Enschot. Dit is een trappistenklooster waar op grote schaal trappistenbier gebrouwen wordt. De brouwerij wordt dagelijks drukbezocht door toeristen om een biertje te drinken of lekker te eten in Het Proeflokaal. Naast de brouwerij staat het klooster. Dit is afgezet met hekken waardoor het op het terrein van het klooster een oase van rust en stilte is.

Bij aankomst kwam ik door een grote poort die zich direct achter mij weer sloot. Het was een goed gevoel om de wereld achter mij te laten en even een andere wereld te betreden. Ik kreeg mijn gastenkamer toegewezen en ik ben die avond al om 21.30 uur naar bed gegaan. Moe van de gegeven workshop, alle nieuwe indrukken én omdat mijn wekker om 5.45u af zou gaan, zodat ik de dienst van 6.30u kon meemaken. De eerste dienst in dit klooster is om 4.00u, die heb ik toch maar overgeslagen. 😉 Ik ben in mijn eentje, alle andere deelnemers aan het festival lagen nog te slapen, op zoek gegaan naar de kapel. Iemand had mij uitgelegd waar deze was in het immense klooster. Ik liep in de vroege, stille ochtend door de kloostergangen; op zoek naar de kapel waar de monniken zich zouden verzamelen voor de tweede dienst (lauden). Mijn voetstappen en ademhaling waren hoorbaar! Kapel gevonden…huh, geen monnik te zien! Had ik wel de juiste tijd in mijn hoofd? Nog ietsje doorlopen…overal deuren, waarvan ik niet wist wat erachter zat. Nee, geen andere kapel te vinden. Teruglopend voelde ik mij letterlijk en figuurlijk verloren in het grote klooster. Je bent te gast in een omgeving die als thuis is voor de kloosterlingen. Ik voelde me werkelijk een gast ronddwalend in een vreemd huis en bang betrapt te worden op een plek waar je niet mag komen. (Ja, ik kom regelmatig in kloosters, maar in dit klooster was ik nog nooit geweest. Ik voelde weer hoe het is voor de eerste keer een klooster te betreden: Een spannende ontdekkingstocht!)

Later hoorde ik, dat de monniken voor de ochtenddienst gebruik maken van een kleinere kapel aan de andere kant van de gangen.
Die heb ik de volgende ochtend bezocht. 
Wéér om 6.30u!! Daar zaten de monniken en heb ik genoten van de dienst.

Na de dienst heb ik een wandelingetje gemaakt in het kloosterparkje. Achter een hoge muur hoorde ik de auto’s voorbijrazen. Gek om de wereld zo door te horen gaan, terwijl in het klooster het leven een veel langzamer ritme heeft. Achter de kloosterpoort ben je in een andere wereld. Een wereld waarin het draait om verbondenheid, stilte, aandacht en rust. Dit is in ieder klooster wéér voelbaar! Voor mij is een bezoek aan het klooster iedere keer weer bijzonder en speciaal!

Tags: No tags

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *