klooster kloosterretraite

Wat het klooster met mij doet

klooster kloosterretraite

Mijn wekker gaat om 5.45 uur om de dienst bij te wonen. Iedere keer weer vind ik het bijzonder om de monniken of monialen (nonnen) in de banken te zien zitten. Het blijft mij verwonderen. Dit is hun leven! Hier zitten zij meerdere keren per dag, iedere dag. Ik kan er met enige jaloezie naar kijken. Een leven met ritme, duidelijkheid, grenzen, een uitgestippelde weg, met veel stilte, zelfreflectie en studie in een gemeenschap waar je bij hoort.

Tegelijkertijd snap ik er helemaal niks van. Niet spontaan naar de bioscoop, een terrasje pakken, geen vrije dagen, weekenden of uitstapjes. Alles ligt vast. Juist daarom blijft het klooster mij zo aanspreken, denk ik. Aan de ene kant verlang ik ook naar die stilte, ritme en een gemeenschap, aan de andere kant leid ik een totaal ander leven. Die tweeledigheid. Die tweeledigheid ervaar ik deze dag sterk! De rust, de stilte, de gastvrijheid en de eenvoud. Het doet me goed. Het helpt me mijn dagelijkse beslommeringen, zorgen en gedachtes even te parkeren, achter me te laten en te genieten van dit moment, de omgeving, de mystieke plek. Aan de andere kant komt er ook onrust in mij op. Hoe vul ik mijn lege momenten nu? Ik wil niet op mijn telefoon, mijn boek is uit. Een rondje lopen, even slapen, een gesprekje voeren met een andere kloosterbezoeker, wat voor me uit staren en wat dagdromen of toch maar even naar de kapel gaan om een kaarsje op te steken?

Er zijn momenten op de dag waarop ik niemand zie. Ik wandel alleen in de tuin en door de gangen, ik zit alleen in de kapel. Ik zie niemand, ook al ben ik hier met meerdere mensen. Af en toe kom ik een monnik in de kloostergang tegen die ruisend met zijn habijt voorbijgaat, mij vriendelijk groetend met een bescheiden knikje.

Als ik op mijn cel (kamer) zit, hoor ik deuren dichtgaan, voetstappen of fluisteringen op de gang. Ik ben veel alleen. Iedere keer weer doet het klooster mij iets. Ik voel me er thuis, ik voel me dan dicht bij mezelf. Ik kom tot rust! Maar niet zonder ik in contact gekomen ben met mijn schaduwkanten, mijn innerlijke stemmetjes, mijn onrust. De onrust die vaak in alle hevigheid op komt zetten, ebt ook vanzelf weer weg, weet ik nu. Als ik het kan uithouden in de stilte, met mezelf, dan ervaar ik rust. Rust in mezelf. Daar helpt het klooster goed bij.

Wil je ook ervaren wat een retraite met jou doet? 

Retraite September

Dit is een mini-2-daagse retraite in Zeeland. 

Retraite Oktober

Dit is een retraite van een week in Frankrijk op Parc du Silence.

Retraite November

Dit is een kloosterretraite.

tot rust komen
Abdij Koningshoeven

Te gast in het klooster

Abdij Koningshoeven

Op uitnodiging van de organisatie KloosterBoerderijFestival gaf ik een interactieve workshop Leven vanuit rust en ritme in het klooster Koningshoeven. Na deze workshop ben ik als gast gebleven. Een mooie ervaring waar ik in dit blog over schrijf.

Ik verbleef om precies te zijn, in Abdij de Koningshoeven in Berkel en Enschot. Dit is een trappistenklooster waar op grote schaal trappistenbier gebrouwen wordt. De brouwerij wordt dagelijks drukbezocht door toeristen om een biertje te drinken of lekker te eten in Het Proeflokaal. Naast de brouwerij staat het klooster. Dit is afgezet met hekken waardoor het op het terrein van het klooster een oase van rust en stilte is.

Bij aankomst kwam ik door een grote poort die zich direct achter mij weer sloot. Het was een goed gevoel om de wereld achter mij te laten en even een andere wereld te betreden. Ik kreeg mijn gastenkamer toegewezen en ik ben die avond al om 21.30 uur naar bed gegaan. Moe van de gegeven workshop, alle nieuwe indrukken én omdat mijn wekker om 5.45u af zou gaan, zodat ik de dienst van 6.30u kon meemaken. De eerste dienst in dit klooster is om 4.00u, die heb ik toch maar overgeslagen. 😉 Ik ben in mijn eentje, alle andere deelnemers aan het festival lagen nog te slapen, op zoek gegaan naar de kapel. Iemand had mij uitgelegd waar deze was in het immense klooster. Ik liep in de vroege, stille ochtend door de kloostergangen; op zoek naar de kapel waar de monniken zich zouden verzamelen voor de tweede dienst (lauden). Mijn voetstappen en ademhaling waren hoorbaar! Kapel gevonden…huh, geen monnik te zien! Had ik wel de juiste tijd in mijn hoofd? Nog ietsje doorlopen…overal deuren, waarvan ik niet wist wat erachter zat. Nee, geen andere kapel te vinden. Teruglopend voelde ik mij letterlijk en figuurlijk verloren in het grote klooster. Je bent te gast in een omgeving die als thuis is voor de kloosterlingen. Ik voelde me werkelijk een gast ronddwalend in een vreemd huis en bang betrapt te worden op een plek waar je niet mag komen. (Ja, ik kom regelmatig in kloosters, maar in dit klooster was ik nog nooit geweest. Ik voelde weer hoe het is voor de eerste keer een klooster te betreden: Een spannende ontdekkingstocht!)

Later hoorde ik, dat de monniken voor de ochtenddienst gebruik maken van een kleinere kapel aan de andere kant van de gangen.
Die heb ik de volgende ochtend bezocht. 
Wéér om 6.30u!! Daar zaten de monniken en heb ik genoten van de dienst.

Na de dienst heb ik een wandelingetje gemaakt in het kloosterparkje. Achter een hoge muur hoorde ik de auto’s voorbijrazen. Gek om de wereld zo door te horen gaan, terwijl in het klooster het leven een veel langzamer ritme heeft. Achter de kloosterpoort ben je in een andere wereld. Een wereld waarin het draait om verbondenheid, stilte, aandacht en rust. Dit is in ieder klooster wéér voelbaar! Voor mij is een bezoek aan het klooster iedere keer weer bijzonder en speciaal!

Rust tijdens een kloosterretraite

Vriendschap zorgt voor rust

In het boek ‘ Leven vanuit rust’  (mooie titel…al zeg ik het zelf ;)) schrijft de Zweed Tomas Sjodin dat vriendschap rust brengt. Een verdiepende vriendschap wordt gekenmerkt door rust, steeds meer ontspanning en de afwezigheid van bijbedoelingen. Vrienden onderscheiden zich van bekenden doordat je een heleboel dingen niet hoeft. Je hoeft niet na te denken of je huis voldoende op orde is voor een spontane uitnodiging. Je hoeft niet na te denken of je ze de vorige keer dat ze kwamen eten hetzelfde pastagerecht hebt voortgezet. Je hoeft niet niet te evalueren, je hoeft zelfs niet onderhoudend te zijn als je niet zo in vorm bent. Met vrienden kun je saaie dingen doen en toch veel plezier hebben. In het gezelschap van goede vrienden kun je schaamteloos even slapen zonder dat het wordt opgevat als onbeleefd. Vrienden zijn geen publiek, ze zijn ook geen entertainers. Vrienden zijn vrienden. Punt uit.

Ik wens je vrienden toe waaruit je rust kunt putten. Als je dit niet ervaart, weet dan dat er vanuit kwetsbaarheid mooie vriendschappen kunnen ontstaan! Ik daag je uit om vanuit je kwetsbaarheid, vanuit het helemaal jezelf zijn je vriendschappen kunnen verdiepen of dat je nieuwe vriendschappen zult sluiten.

Fijne zomer!

Mijn lessen uit Suriname

In de huidige maatschappij is het een echte uitdaging geworden om vanuit rust te kunnen leven. Het kost mij meer moeite om mijn agenda leeg te houden, dan gevuld. Voor ik het weet is mijn agenda voor de hele week alweer vol en bekruipt mij het gevoel van geleefd te worden. Door mijn website spreek met veel mensen die dit gevoel herkennen. Mensen die meer rust in hun leven willen, mensen die kampen met burn-out, die zich gehaast en onrustig voelen. Ze weten allemaal dat ze teveel op hun bordje hebben, dat ze minder willen doen, meer thuis willen zijn of toe willen komen aan hun hobby, maar waarom is dit dan zo moeilijk om in de praktijk te brengen?

Levenshaast

Veel mensen ervaren een haast in het leven. We Nederlanders zijn een volkje die houdt van efficiëntie, structuur, overzicht en doelen stellen én behalen. Hier vaart ons land wel bij, we leven in luxe en kunnen onszelf optimaal ontwikkelen en ontplooien. We hebben vele keuzes hierin. Maar….aan de andere kant lijkt het alsof we verslaafd zijn geraakt aan deze manier van leven. We weten goed hoe we op deze manier moeten leven, maar het lukt ons niet goed meer om op een andere manier te leven. We vinden het ondertussen maar wat moeilijk om rustiger aan te doen, te dealen met saaiheid, middelmatigheid en verveling. We zijn het verleerd en hebben daardoor te maken met een collectief gevoel van levenshaast.

Vijftien jaar geleden woonden mijn man en ik een tijd in Suriname. Daar heb ik ervaren hoe het is om op een rustigere cultuur te leven. De Nederlands Surinamers pikten we er op straat zo uit, die liepen veel sneller dan de Surinamers die niet in Nederland wonen. Bizar toch? Ze praatte sneller, aten sneller, hadden minder geduld. In Suriname heb ik geleerd om bij de dag te leven. Daar maakte ik geen planning wat ik de volgende dag zou gaan doen, dat zag ik de volgende dag wel weer, want als het regende kwam de bus gewoon niet en kon ik dus nergens heen.  We bedachten wat we s’avonds wilde eten en haalde dit voedsel dan van het land om het te gaan klaarmaken. Zonder keukenmachines, alles met de hand, dus daar waren we zo een paar uur per dag mee bezig. We haalden kip bij de buurman en hadden daarna nog een gezellig praatje van een uur. Ik heb daar ervaren hoe het is om nergens een afspraak voor te maken, om weekeinden achter elkaar nergens heen te gaan, geen activiteiten op de planning te hebben staan zoals uitstapjes, verjaardagen, koffie-afspraken. Ik was daar niet constant bezig met mijn tijd, met mijn agenda. Ik was bezig met vandaag en het leek wel alsof morgen en gisteren daar niet bestond. Gewoon dag voor dag leven. Dit is een ervaring die niemand mij meer afpakt! Tuurlijk was er ook saaiheid, miste ik de leuke uitjes die je in Nederland kunt doen, miste ik de efficiëntie en het doelgericht zijn, maar joh, wat is het toch lastig om het levenstempo in Nederland bij te houden.

Ik ga weer terug naar Suriname!

Vooral in de tijd dat ik net terug was in Nederland wilde ik geregeld terug naar het Surinaamse levenstempo, maar ik houdt van Nederland. Inmiddels heb ik de oplossing voor mijn levenshaast. De oplossing ben ik!

Als ík niet zorg voor rust in mijn dag krijgt ik het gevoel van levenshaast. Een onrustig gevoel van binnen die niets wil missen en alles bij wil houden.

Als ík mijn agenda steeds blijf vullen met teveel activiteiten en afspraken (en 9 van de 10 zijn leuke activiteiten) wordt deze levenshaast meer en meer. Dan ontstaat er een gevoel van nooit genoeg te weten, achter de feiten aan lopen, dingen gemist te hebben, niet op de hoogte te zijn van het nieuws…kortom het gevoel van niet genoeg!

Ik probeer nu mijn levenshouding aan te passen aan wat goed voor mij is.  Door mij bewust te zijn van mijn levenshaast kan ik deze veranderen naar een langzamere houding.

Een paar tips die ik je geef die zijn geïnspireerd door mijn tijd in Suriname;

  • Loop langzamer
  • Doe je horloge af
  • Laat je telefoon thuis liggen als je weggaat
  • Leef bij de dag
  • Geniet van eten en vier dit met anderen
  • Onderneem eens wat minder uitjes en blijf thuis
  • Onderneem spontane acties en leef eens wat minder volgens je eigen planning, go with the flow
rust in je hoofd

Drie tips voor meer rust in je hoofd

rust in je hoofd

 

We hebben de stilte nodig om helder te worden vanbinnen.” * Anselm Grun

* (dit blog is geïnspireerd door diverse boeken van de Benedictijnse monnik Anselm Grun)

 

Stilte in kloosters

Stilte is in kloosters een belangrijke oefening. Het klooster is een ruimte van stilte. Er wordt niet gesproken in de gangen. Zwijgen was voor de monnik Benedictus niet alleen de manier om de vele zonden van de tong te vermijden. Het zwijgen had en heeft veel meer een spirituele functie; het confronteert je met je eigen waarheid. Gedurende het niet praten komen er allerlei gedachtes bij je op. Het is goed om deze gedachtes de ruimte te geven en te bekijken, te herkennen, erkennen en te accepteren en zelfs met ze in gesprek te gaan om ze vervolgens los te kunnen laten.  Het zorgt voor rust in je hoofd als je je op deze manier weer los kunt maken van je gedachtes om stil te kunnen worden in je hoofd. Want je hoeft lang niet alle gedachtes aandacht te geven. Want dit zijn er gemiddeld tussen de 60.000 en 80.000!!! Maar vaak zijn dit terugkerende gedachtes of houden ze verband met een aantal terugkerende onderwerpen. Als je je gedachtes leert herkennen, erkennen en kunt accepteren, is het gemakkelijker om je gedachtes weer los te laten.

 

Uiterlijke stilte

De eerste monniken wisten dat je uiterlijk stil kan zijn, maar dat het van binnen door kan blijven spreken.  Als je voortdurend gedachten over anderen of constant gedachtes en oordelen over jezelf hebt, is het uiterlijke zwijgen zinloos. Je hebt geen rust in je hoofd.  Het is immers een voortdurend innerlijk spreken en oordelen. Er is dan absoluut geen sprake van stilte in jezelf. Het doel van zwijgen is om een ruimte van stilte te openen, waarin je geheel jezelf kunt zijn vrij van alle verwachtingen van buiten en van al het aanpassen aan de wensen van anderen. Velen die naar stilte-trainingen of stilte-retraites in het klooster komen, hebben in het begin moeite met het uiterlijke stil zijn. Daarna is het een oefening om innerlijk stil te worden. Sommigen lukt dat wel, anderen niet. Het is een kwestie van oefening. Als het je lukt om zowel uiterlijk als innerlijk te zwijgen dan merk je, dat je wordt bevrijd van de druk om steeds maar iets interessants te moeten of willen zeggen. Je mag eenvoudigweg zijn wie je bent en accepteren wat er is. Vandaag de dag houdt stilte in dat je je terugtrekt van de stortvloed aan informatie en van de druk van de maatschappij. Het doet goed om jezelf er tussendoor aan te onttrekken en helemaal op jezelf te zijn. Stil zijn opent een ruimte in jezelf waarin alle drukte naar de achtergrond kan verdwijnen, waar je in contact komt met je ziel, wie je echt bent. Waarin je, zonder jezelf te moeten bewijzen, helemaal jezelf kunt zijn.

Stil zijn betekent met jezelf in contact komen. Het bewust ervaren van dingen bij jezelf, maar ook om je heen.

 

Stil leren zijn

Leren stil zijn is geen gemakkelijk iets. Persoonlijk houd ik van praten, van delen. Zelfs kloosterlingen hebben soms lange tijd nodig om werkelijk vanbinnen te zwijgen. Vaak is het een dagelijkse strijd, maar het is het waard. Een aantal Duitse kloosterlingen brengen hun tijd op de volgende manier door:

  • Broeder Hugo uit een klooster in Duitsland heeft voor het slapengaan een stilteperiode gereserveerd,
  • de beweeglijke zuster Agnes zwijgt terwijl ze creatief bezig is
  • pater Meinrad gaat op een bankje zitten, doet zijn ogen dicht en luistert naar zijn binnenste.

Zwijgen hoeft en kan in ons leven geen permanente toestand te zijn. Vele situaties vereisen woorden. Soms eventjes stil zijn, kan helpen om rust te ervaren, zowel vanbinnen als vanbuiten. Alles op zijn tijd, zo kunnen wij leren van kloosterlingen.

 

Drie tips die je kunnen helpen om stiller te worden

Tip 1

  • Waag het er eens op wat vaker op de dag stil te zijn. Zo kun je immers onverwachte schatten in jezelf ontdekken! Probeer jezelf te begrenzen door wat minder vaak iets te zeggen.

Tip 2

  • Probeer het eerst met en kleine stilteperiode. Begin met 5 minuten. Bijvoorbeeld na je ontbijt of drink eens bewust een kopje koffie in stilte.

Tip 3

  • Probeer tijdens een gesprek eens wat meer stil te zijn en te luisteren. Ontdek wat er gebeurt.

Leef vanuit rust!

Esther

 

Wil je oefenen met stiller zijn?

Ga dan mee met de stilte-retraite in april of ga mee met een bezinningswandeling.

Keuzes maken

Wat kies jij?

Maak jij gemakkelijk keuzes? Kies jij snel voor of tegen iets? Kiezen is iets wat ik niet makkelijk doe. Althans, kiezen om iets te beginnen lukt mij gemakkelijk. 😉 Vooral als het om iets gaat wat ik uitdagend, vernieuwend en interessant vind. Het gevolg is, dat ik soms met een bomvolle agenda zit, gevuld met leuke en gezellige activiteiten, maar wel te veel voor mij! Gaandeweg ben ik erachter gekomen, dat ik helemaal niet zoveel energie heb dan ik zou willen of dan ik tien jaar geleden had. 🙁 Telkens ja zeggen kost op den duur meer energie dan het mij oplevert.

Kiezen voor het kloosterleven

Wat kan ik, kan jij, leren van de monniken en monialen die heel bewust een keuze maken voor het kloosterleven? Deze keuze betekent tegelijkertijd, dat ze voor veel dingen niet kiezen. Geen bioscoopbezoek, geen leven met een partner en kinderen, etc.  Ze kiezen heel bewust voor een levenshouding van rust, stilte, eenvoud en verdieping. Niet altijd gemakkelijk. Ze wonen samen met broeders en zusters die ze zelf niet gekozen hebben, dit kan zorgen voor spanningen en irritaties. Van deze levenshouding leer ik, en mag jij ook leren, dat het goed is eerst goed te luisteren naar wat er binnen bij je leeft, voordat je een keuze maakt. Wat wil je graag, waar word je blij van, wat is het verlangen van je hart? Onze maatschappij biedt niet veel ruimte voor deze vragen, want daar is tijd, stilte en bezinning voor nodig, introspectie. Zelf tijd vrijmaken maken in je agenda kost soms moeite. Tijd maken voor jezelf, kost tijd! Als je probeert die tijd en ruimte toch te nemen, als het ware op te eisen voor jezelf, zul je merken dat het steeds beter zal lukken om goede en bewuste keuzes te maken. Op deze manier kun je dichter bij jezelf blijven en zul je meer en meer kunnen genieten van de keuzes die je maakt. Je maakt dan namelijk eerder keuzes waar je met heel je hart achter staat en waar je gelukkig van wordt.

 

Waarom kiezen soms niet lukt

Het is niet altijd makkelijk een keuze te maken. Je blijft bijvoorbeeld hangen in een baan of relatie die je niet zo interessant of inspirerend meer vindt. Je wilt nieuwe mensen ontmoeten, maar het lukt je niet om deze te vinden of je loopt telkens vast in een bepaald patroon wat je maar niet kunt doorbreken. Hoe kan dat toch? Hieronder een aantal tips die je kunnen helpen om te kiezen.

Tip 1 – Neem de tijd

Neem de tijd om de juiste keuze te maken. Denk erover na wat je doel is en schenk ook voldoende aandacht aan het gevoel wat je erbij hebt. De monnik Anselm Grun schrijft in zijn boek ‘De moed om te beslissen’  dat je weet wat je moet kiezen als je er vrijheid, vrede en vitaliteit bij voelt. Is dit niet zo, dan kun je er beter niet voor kiezen.

Tip 2 – Herken je ego

Herken bij het kiezen je eigen ego. Je ego wil het je zo gemakkelijk mogelijk maken. Je conformeren aan je omgeving, zodat je lekker in je comfortzone blijft. Bij je ego gaat het om presteren, om moeten, om niet te falen. Dus als het een beetje spannend wordt, zorgt hij ervoor dat hij je intuïtie overschreeuwt. Maar wat zegt dat zachte stemmetje van je hart?  Als je met niemand rekening zou hoeven houden, wat zou je dan graag willen, welke keuze zou je dan maken?

Tip 3 – Bepaald je angst of bepaal jij?

Veel mensen nemen geen beslissing, omdat ze bang zijn. Angst zorgt voor verlamming. Angst komt vaak voort uit negatieve innerlijke overtuigingen. Door jezelf te oefenen niet te veel te luisteren naar deze angst ontstaat er ruimte. De angst bepaald niet wat je kiest, maar jij bepaald wat je kiest!

Tip 4 – Kom in de flow

De Amerikaanse psycholoog Mihaly Csikszentmihalyi heeft de term flow bedacht. Flow heeft een achttal kenmerken in zich:

  1. Je hebt een duidelijk doel.
  2. Je voelt je geconcentreerd en doelgericht.
  3. Je gaat op in de activiteit en vergeet jezelf.
  4. De tijd vliegt voorbij.
  5. Je ontvangt directe feedback: succes en falen ten aanzien van de activiteit zijn onmiddellijk duidelijk, zodat men daarop het eigen handelen direct kan aanpassen.
  6. Je ervaart evenwicht tussen je eigen kunnen en de uit te voeren activiteit.
  7. Je ervaart een gevoel van persoonlijke controle over de situatie of activiteit.
  8. De activiteit is intrinsiek belonend, bijvoorbeeld erg leuk.

Ga eens na wanneer jij in een flow bent. Je komt erachter door de bovenstaande punten eens na te lopen. Vaak heeft dit te maken met creativiteit. Dus met muziek maken, creatief met je handen bezig zijn, met kunst bewonderen, met diepgaande gesprekken voeren met mensen om je heen. Hoe vaak voel jij je in een flow? Als je meer flow in je leven wilt ervaren, ga op zoek naar een hobby, probeer dingen uit, onderneem, kom in actie.

Sinds een aantal maanden heb ik leerbewerken ontdekt. Een uit nood geboren hobby omdat ik, voor mijn eierstokverwijdering vorig jaar, zo in mijn hoofd zat en maar bleef malen over de keuze waar ik voor stond. Door het leerbewerken kom ik uit mijn hoofd. Dan vergeet ik alles om mij heen en focus me alleen op mijn project. Ik ben begonnen met You Tube- filmpjes kijken, ben een workshop gaan volgen, heb daarna gereedschappen en leer gekocht en ben aan de slag gegaan. Dus echt…ga ontdekken, ontwikkel jezelf, kom van die bank af en kom uit je comfortzone!

Waarom is kiezen zo belangrijk?

Als je weet welke keuze je moet maken voel je je sterk. Je ervaart een innerlijk leiderschap. Je hebt, tot op zekere hoogte, macht over je leven en hoe je dit wilt invullen. Je weet wat er voor nodig is om verantwoordelijkheid voor je leven te nemen. Door bewuste keuzes te maken, zorg je ervoor, dat je tevredener in het leven staat en meer kunt genieten. Keuzes maken, ook de verkeerde is zo leerzaam. Durf risico’s te nemen, durf fouten te maken!. Het is goed voor je persoonlijke groei en ontwikkeling. Je leert dat het leven niet maakbaar is. Je leert om te gaan met teleurstelling en geduld te oefenen. Als je keuzes maakt die bij je passen, die juist zijn, zul je merken dat je in een flow beland. Een flow waarbij je met vertrouwen in het leven staat en kunt vertrouwen op jezelf!

 

Liefs Esther

 

 

  • Heb je hulp nodig bij keuzes maken, wil je je innerlijk leiderschap vergroten?
  • Houdt de website en facebook in de gaten of schrijf je in voor de nieuwsbrief. Dit jaar biedt Leven vanuit rust een gratis bezinningsmiddag aan over het thema ‘Vergroot je innerlijk leiderschap – hoe geef ik leiding aan mezelf?’ 
  • Ben je op zoek naar de stilte in jezelf? Weet je niet goed hoe je hier kunt komen. Ga dan mee op stilte-retraite.
  • Wil je sterker worden met stress om meer te kunnen leven vanuit rust? Mogelijk biedt het Sterker met stress-programma jou de handvatten die je nodig hebt.

 

Vertraagd leven

Zoveel mogelijk doen en beleven om maar niets te hoeven missen en ondertussen het gevoel hebben, dat het leven aan je voorbij vliegt. Een constante druk ervaren van dingen moeten regelen, opruimen, onthouden, organiseren en controleren. Ondertussen is je lijf zo gewend geraakt aan de adrenaline, dat het niet prettig voelt te ontspannen. Een middag op de bank een boek lezen, een tukje doen, een film kijken, een lange wandeling maken of creatief bezig zijn voelt als zinloos en zonde van je tijd, want daardoor blijven belangrijkere zaken liggen. Je kunt met je verstand bedenken dat het goed is te ontspannen; je gevoel zegt heel iets anders.

Herkenbaar? Voor mij wel in ieder geval.

Maar…er is hoop voor ons bezige bijtjes!

In een flow-magazine (ja…ik houd van de flow) las ik, dat er tekenen zijn die erop wijzen dat al dat draven en haasten minder gaat worden in deze maatschappij. Verassend genoeg is het de generatie van twintigers en dertigers (generatie Y) die zorgt voor een omslag in denken. Namelijk het SLOW-denken. Rust, welzijn, tevredenheid en geluk zijn belangrijker aan het worden dan sneller en meer. Generatie Y is niet zo geïnteresseerd in carrière maken, een eigen auto rijden of veel geld verdienen.

Hilde Roothart van bureau Trendslator zegt: ‘Ze willen meer inhoud in hun leven, hebben meer behoefte aan groen om zich heen en ze willen een langzamer leven, een leven om van te genieten. Mensen hebben niet altijd zin in een overload aan prikkels en informatie. Steeds meer mensen krijgen moeite met het snelle leven. Uit onderzoek blijkt dat multitasking helemaal niet goed voor je is. Als je meerdere dingen tegelijkertijd doet, krijgt alles maar een deel van je aandacht. In Amerika leren studenten nu om keuzes te maken en te focussen. Dit ga ik doen en daar geef ik mijn volledige aandacht aan.’

 

Wat betekent dit voor jou?

Vandaag de dag lijkt er meer behoefte aan bezinning en betekenis te zijn. Het gaat om tevredenheid door écht contact te hebben met mensen en je leven te delen; een gemakkelijker in plaats van een sneller leven, een leven vanuit rust. Dus ga op zoek naar jouw betekenis in het leven, waar wordt je blij van, van wie en waarom? Als je dit weet weet je beter welke keuzes hierbij horen en wat je moet doen om deze betekenis in je leven meer plaats te geven.

Maar om op deze vragen antwoord te krijgen is tijd nodig. Denktijd, stilte en rust. En hiervoor is in deze snelle maatschappij nou vaak niet genoeg tijd voor. Een stilte-retraite kan helpend zijn om je antwoorden hierop de vinden. Probeer het eens uit!

 

Langzame oefening

Probeer eens op weg ergens naar toe (dit kan buiten zijn, maar ook in een winkel of gewoon van de woonkamer naar  de keuken) langzamer te lopen. Langzamer i.p.v. recht op je doel af te gaan en de pas erin te hebben. Loop voor je gevoel veels te langzaam. (ik zeg je…echt geen makkelijke oefening weet ik uit ervaring! Mijn kinderen zeggen niet voor niks vaak genoeg; ‘Mama, loop eens niet zo snel!’  Maar probeer het eens en ervaar wat dit langzame lopen met je doet. Best lekker hé?

Waar in je leven kun jij nog meer vertragen?

Geef je brein eens wat rust!

Van de week las ik in een Flow-magazine uit 2012 een mooi artikel over stilte.

Wist je dat dieren heel gevoelig zijn voor wat er werkelijk om hen heen gebeurt? Het blijkt dat hun stress-systeem wordt aangezet op het moment dat het daadwerkelijk nodig is. Daarna wordt dit vanzelf weer uitgezet.  Wij beschikken over taal, daardoor kunnen wij ons iets in de toekomst voorstellen zoals het in het nu zou gebeuren. Dit is bij dieren anders, die leven in het nu. Wij kunnen ons dingen herinneren en vooruit denken. Het probleem bij ons mensen is dat ons emotiestysteem (wat in je brein zit) denkt, dat wat je denkt of zegt op dat moment echt gebeurt. Daar komt bij dat wij in een snelle en drukke maatschappij leven met veel invloeden van buitenaf. Er moet veel en als iets niet moet dan leggen we dit gevoel onszelf wel op (bewust of onbewust). Hoe meer je het gevoel hebt iets te moeten, hoe meer het plezier verdwijnt.

Dus…

Als je je gestresst voelt, heb je de neiging een paar activiteiten op te geven, om je te kunnen focussen op wat je moet doen. Als je merkt dat de stress niet minder wordt, geef je nog een paar dingen op en vervolgens nog een paar, maar de dingen die je het eerst geneigd bent op te geven, zijn nou juist die zaken die jou het meest voeden en je energie geven! Je gaat niet meer naar het koor, je zet het sporten even op een lager pitje, je nodigt geen vrienden meer uit en je maakt geen lange wandelingen meer. Je bent geneigd te zeggen: ‘Dat doe ik later wel weer, nu ff niet’. Eigenlijk ben je dan je gewone leven aan het uitstellen, maar het leven is nu, niet later.

 

Maar hoe dan wel?

Hoe zorg je dan wél voor meer rust in je leven? Door jezelf af te vragen: ’Is wat ik nu doe echt wat ik wilde doen?’ Denk bijvoorbeeld aan het internet. Je bent van plan een recept op te zoeken voor een maaltijdsalade voor deze week. Je klikt en klikt. Je komt een interessant artikel tegen. Ondertussen zoek je Facebook even op. Je hoort een mailtje binnenkomen, dat je beantwoordt en ondertussen reageer je op een whats-appje. Een uur later stap je achter je computer vandaan en kom je erachter dat je nog steeds dat recept niet hebt…

Geef je brein rust!

Voor je brein is het enorm belangrijk om tot rust te komen. Als je je brein zoveel input geeft dat het constant actief is en je lijf blijft opdragen adrenaline aan te maken, geeft je brein een signaal af dat je heel productief en creatief bezig bent. Je emotionele brein (om specifiek te zijn je amygdala) komt dan in een vecht/vlucht modus. Je denkt dat je je haast om je doelen te halen, maar je brein staat in de modus van ergens voor wegrennen. Dat doorbreek je door in het moment te zijn én te blijven! Dus als je je hebt voorgenomen een recept voor een maaltijdsalade op te zoeken, doe dit dan ook! Stick to your plan! Neem vervolgens een korte pauze om vanuit die pauze de keuze te maken of je Facebook gaat openen of niet. Kleine pauzes helpen je om bewust keuzes te maken. Het betekent niet dat je niets doet, het betekent dat je kiest in plaats van op de automatische piloot te reageren. Ik zeg je…het is niet makkelijk…want onze brein houdt van al dit piepjes, prikkels en uitdagingen…daar is ie voor gemaakt…maar je brein heeft zo nu en dan ook even rust nodig. Net zoals je rust nadat je hebt gesport of gewerkt of gewandeld.

Focussen geeft rust.

Het geeft rust als je je kunt focussen, als je één activiteit tegelijkertijd doet. Geen twee of drie. Oefen dit door elke dag iets te doen waar je je volledige aandacht bij houdt. Bijvoorbeeld bij een telefoongesprek, een wandeling of het koken. Eén ding tegelijkertijd doen zorgt voor rust in je koppie. Op deze manier zul je steeds beter in staat zijn uit de constante hectiek te stappen. En geloof mij…oefening baart kunst!

 

Leer omgaan met stress

Anselm Grün schrijft zijn boek ‘Stress en burn-out voorkomen’ dat voor iemand met een burn-out alles stresserend is. Maar stress is niet hetzelfde als een burn-out, teveel stress kan wel beslist een burn-out veroorzaken. Spanning en druk zijn in in eerste instantie niets ongewoons. Maar in onze moderne maatschappij met haar jachtigheid, haar voortdurende veranderingen en veelsoortige eisen horen ze in een andere mate dan in vroegere generaties bij ons leven. Wanneer wij het hebben over ‘stress’, dan is niet direct duidelijk wat we precies bedoelen. We worden constant onder druk gezet om nog steller en nog harder te werken. Dikwijls vermengt de druk die andere mensen op ons uitoefenen zich met onze eigen innerlijke neiging, om onszelf bij alles wat we doen onder druk te zetten. Stress wordt echter niet in de eerste plaats veroorzaakt door de hoeveelheid werk, maar door de eisen die het leven aan ons stelt: soms zijn er belastende situaties zoals chronische ziekte, moeheid, een psychische belasting of de belasting door conflicten, door problemen met onze kinderen, door een huwelijkscrisis of scheiding. De dood van mensen die ons dierbaar zijn vormt ook een dergelijke belasting. Wij allemaal kennen stress. Veel mensen klagen over stress. Het heeft echter geen nut er alleen maar over te klagen.

De eerste stap om te reageren op stress is;

Waakzaam zijn en vragen naar de oorzaken.

  • Gaat het werkelijk om de hoeveelheid werk? Dat moet je die proberen te verminderen.
  • Zijn er belastingen van buitenaf? Het verlies van iemand die jou dierbaar was? Conflicten in je gezin of in je relatie of op het werk? Je kunt die belastingen niet simpelweg uit de wereld helpen. Ze zijn er. Je moet ze onder ogen zien. Maar het hangt af van jou af hoe je erop reageert. Je kunt de stress verminderen door er anders op te reageren.

Anselm Grün geeft ons een voorbeeld

Een vrouw vertelde hem:’ Ik vind mijn werk zo zwaar dat ik er niet meer genoeg energie heb om thuis voor mijn gezin te zorgen. Ik loop constant met een slecht geweten rond dat ik niet genoeg tijd en vooral niet genoeg psychische kracht heb om me helemaal op mijn kinderen en op mijn man te richten. Ik word steeds prikkelbaard.’ Ze vroeg ‘Hoe kan ik omgaan met deze situatie en met dit belastende gevoel? Wat kan ik doen om niet het risico te lopen een burn-out te krijgen?’ Grün heeft haar aangeraden om in de eerste plaats goed op te letten en nauwkeurig te analyseren wat haar zoveel inspanning kost? Is het de hoeveelheid werk? Zijn het de onduidelijke verhoudingen op het werk? Zijn het de vele beslissingen die ze moest nemen? Is het de druk die van het bedrijf uitgaat? Als de precieze oorzaak is onderkend, dan kun je erover nadenken hoe je anders kunt reageren op deze druk, de onduidelijkheid, de verwachtingen van onderen, zonder jezelf opnieuw onder druk te zetten. Grün adviseert mensen die over stress klagen dat ze moeten kijken in welk opzicht ze grenzen moeten stellen en op welk punt ze zichzelf moeten beschermen. Het advies wat deze vrouw kreeg was:’ Wanneer je thuiskomt, sluit dan bewust de deur van je werk. Beschouw je liefde en je aandacht voor je kinderen niet als werk. Wees liever blij dat je een gezin hebt, dat je kinderen andere facetten in je leven brengen. Je hoeft niet rond te lopen met een slecht geweten. Je hoeft helemaal niet zoveel te doen voor je kinderen en voor je man. Je hoeft er simpelweg te zijn. Vertrouw erop dat je zoals je bent, – zonder dat je veel doet – een zegen bent voor je gezin. Je geeft wat je kunt geven. Wanneer je je geïrriteerd voelt, dan moet je beter voor jezelf zorgen. Omarm jezelf. Neem het lichtgeraakte en gekwetste innerlijke kind in je armen en ga er liefdevol mee om. Sta jezelf toe te zijn zoals je bent. 

 

Persoonlijk

Zelf ervaar ik ook de stress van alledag. Ik merk dat ik mij, als hooggevoelig persoon, snel overprikkeld ben en gevoelig ben voor stress. Laatst nog stond ik bij een kassa en voelde mij innerlijk gestresst, terwijl er helemaal geen rij achter mij stond. Ik voelde de druk van alle dingen die ik die dag nog wilde doen. Ik werd weer even met mijn neus op de feiten gedrukt door een jongeman achter de kassa terwijl ik mij verontschuldigde omdat ik mijn pinpas niet snel genoeg kon vinden. Hij sprak op rustige toon: ‘Ach…als u geen haast heb, heb ik dat ook niet!” Ik heb hem hartelijk bedank voor deze opmerking.  Bij stress is het goed mezelf  af te vragen: ’Kan ik iets in mijn houding veranderen? En; ’Hoe zou ik anders kunnen reageren?’ Zo helpen deze twee vragen mij om meer te leven vanuit rust.

 

Vier stappen naar rust

In het boek ‘stress en burn-out voorkomen’ van Anselm Grun lees ik over de de vier stappen om goed met druk om te gaan.

Stap 1 – Kom in contact met jezelf

Bij stress verleen jij uiterlijke factoren teveel macht over je. Je laat je hierbij door anderen bepalen en verlies de relatie met jezelf. Je komt in aanraking met jezelf wanneer je je lichaam voelt, wanneer je ervan geniet om bij jezelf te zijn. Dan kun je tegen jezelf zeggen ;’ik ben nu helemaal van mijzelf, helemaal in het nu’. Het is dus van belang dat je dicht bij jezelf kunt blijven. Dat je jezelf ervaart. Dat je kunt genieten van wie je bent, wat je doet, wat je zegt tegen anderen.

 

Stap 2 – Onderzoek je houding en stel kritische vragen aan jezelf

Wil je misschien bij iedereen geliefd zijn, het alle mensen naar de zin maken? Heb je behoefte aan aandacht, bevestiging, erkenning? Door je behoeften eerlijk voor jezelf toe te geven kun je ze ook relativeren. Je mag niet foeteren op jezelf vanwege je behoeften of je gevoeligheden. Dan versterk je je stress alleen maar. Je moet ze toegeven aan jezelf. Vertrouw op je eigen gevoel en misschien voel je je dan gedragen door je Maker. Dan voel je je bevrijd van de druk op bij iedereen geliefd te moeten zijn.

 

Stap 3 – Uit welke bron put jij?

Is het de troebele bron van perfectionisme, van de eerzucht, van het gevoel jezelf te moeten bewijzen waar je uit put? Misschien wordt de stress hier mede voor veroorzaakt. Dan kun je proberen om door al deze troebelen bronnen heen op de bodem van je ziel de heldere bron te bereiken. Er bestaat een gezegde die zegt ‘Als je troebel water met rust laat, wordt het vanzelf helder’. Het klinkt misschien raar om bij chaos in je leven niets te doen, maar laat je eens meevoeren, probeer er niet tegenin te gaan, teveel te willen. Als vanzelf wordt het weer helderder in je hoofd en ontdek je dat op de bodem van je ziel een mooie bron verscholen ligt.

 

Stap 4 – Denk na over wat teveel is

Vaak heeft deze stap ermee te maken dat je dingen moet inkorten of reduceren. Veel mensen zeggen dat dat niet gaat. Natuurlijk is er altijd nog meer werk. Dat geldt zowel voor het huishouden als voor het kantoor. Anselm Grün schrijft dat het helpt om je tijd op te delen. De tijd dat je werkt zo efficiënt mogelijk te werken en om tijd te reserveren om uit te rusten, om te genieten van wat je gedaan hebt of om stil te zijn of te lezen.  Wanneer jij ondanks je vele werk iedere dag eigen tijd hebt (heilige tijd) die jou toebehoort, dan kun je even op adem komen. Je laat je er niet door bepalen door de dingen die nog moeten gebeuren.

 

Persoonlijk

Ik weet dat ik stressgevoelig ben. Het blijft mijn persoonlijke doel om dingen in te korten of te reduceren. Niet teveel te willen en te accepteren wanneer dingen niet lukken. Om mezelf niet zo serieus te nemen, om om mezelf te lachen en met opzet soms de kantje ervan af te lopen. Ik daag mezelf uit om niet altijd 100% te geven maar 80% zodat ik nog 20% overhoudt voor mezelf. Op deze manier zorgt ik ervoor dat ik kan leven vanuit rust.